Pages

28 Ağustos 2010 Cumartesi

Bir Fotoğraf...

        Bir fotoğrafa tutku hissetmek... Kişiye değil tabi ki , kompozisyona hissetmek bu...
       Yarı açık dudaklar , fısıldanması gereken kelimeleri ; dağılmış saçlar ise yalnızlığa bürünmüş bir ruhu sembolize ediyor... Ve birde gözler var tabi; beyazın yanına keskin yeşili anımsatan kahverengi bir ormanın gözleri... Gözler , bırakılmış en derin izleri sembolize ediyor insanın içinde ki...
       Ve iz bırakıyor bu kompozisyon insanın içinde ...
(Fotoğraf internetin anonim bir bölümünden alıntıdır.  )

2 yorum:

  1. ben de aynı hisleri uyandırmadı ama insanın bir fotoğrafa karşı gıdıklanması hoş birşey tabi.

    YanıtlaSil
  2. Doğru zaman, doğru ruh halindeydim sanırım bu fotoğrafa ilk rastladığımda; ondandır tahminimce bütün gıdıklanışım ..

    YanıtlaSil